The mighty Leo Records is celebrating 30 years of improvised music documentation. Leo is an English label, but operated by a Russian émigré, Leo Feigin. As with many great, individualist outfits, he's an uncompromising German reeds (Jan Klare), Belgian trumpet (Bart Maris), Dutch bass (Wilbert De Joode) and American drums (Michael Vatcher) converge for Played 1000. There's a mixture of joint improvisations and pieces by Klare. Either way, a general brevity gives the feel of wide vocabularies being skirted around, tunes dashed off, permutations probed, rough textures rubbed into ridges. Flute and trumpet complement each other on "Pavement," bonded in staccato unison. Bass and drums clatter with purpose on "Fence" until the horns swagger forth. Many moods are traversed throughout. "Park" is a virtual lullaby, hesitant with mute and brushes while "Warden" can't help but evoke classic Ornette Coleman, broken down into a bare skeleton, Klare honking coarsely. The closing "Pedestrian" steps even closer to the Ornette side of the street, but this quartet is certainly not without its own sound.
By Martin Longley
"all about jazz"
1000, der Name, den JAN KLARE, der niederländische Bassist WILBERT DE JOODE, der US-Drummer MICHAEL VATCHER und der belgische Trompeter BART MARIS (X-Legged Sally, Univers Zero, FES) für ihr Quartett wählten, steht für 1000 Jahre Jazz. Der westfälische Saxophonist & Flötist, bekannt mit Das Böse Ding und als Vorstand von Das Dorf, stimmt nämlich bei Played (LR 539) neben 6 eigenen Kompositionen und 4 Kollektivimprovisationen auch wieder moderne Fassungen von Monteverdis Canzonetta 'Vita de l'alma mia' und Ravels Klavierstück 'Jeau d'eau' an (beim Debut Unplayable 2007 hatte er Bach und Wagner ver-1000-facht). Raum und Zeit werden zur grenzenlosen Spielwiese, gleichzeitig 'Museum', 'Park' und psychogeografisches Terroir, das sich am ehesten lustwandelnd erschließt. Der Renaissanceanklang inmitten der intuitiven Weg- und Formfindung und einer komponierten, wenn wohl auch nicht durchkomponierten Kammermusik von Heute ist das auffälligste, aber nicht das einzige Indiz, dass hier einiges anders ist. Klare durchsetzt seine plinkplonknahe Ästhetik mit hintergründigen Anachronismen. Das erhaben getragene 'Skywalk' klingt. besonders schön 'europäisch'. Dazwischen gibt es Freispiele bis hin zum temperamentvollen 'Warden', mit de Joodes so kernigem wie agilem Kontrabasston und markantem Gequäke von Maris, der oft klingt, als sei ihm jemand auf die Tröte getreten. Hut ab vor Klare, der mir weit mehr als nur ein pfifffiger Typ zu sein scheint. [BA 64 rbd]
Rigobert Dittmann, bad.alchemy
De Duitse saxofonist/fluitist Jan Klare is regelmatig over de grens te vinden. Vandaar dat zijn kwartet 1000 bestaat uit musici die in Nederland (bassist Wilbert de Joode en slagwerker Michael Vatcher) en België (trompettist Bart Maris) actief zijn. De muziek op 'Played' is bijna geheel in Leiden opgenomen (op één nummer na dat in Keulen werd vastgelegd), en gaat heen en weer tussen vrije improvisatie en door Klare gecomponeerde muziek. Opvallend hierin zijn twee stukken die uitgaan van klassiek materiaal. 'Panorama (Canzonetta)' maakt gebruik van 'Vita de l' alma mia' van Claudio Monteverdi, en 'Fountain' is gebaseerd op Maurice Ravels 'Jeux d' eau'. Dat levert geen pseudoklassieke kitsch op, maar vitale muziek, met prachtige lijnen voor de twee blazers. De stukken passen naadloos in Klare's authentieke eigen werk en de improvisaties, die allemaal even speels, dansant en wendbaar zijn. In Straatsburg en Brussel mogen ze trots zijn op zulke mooie EU-samenwerking op muzikaal gebied.
Herman te Loo Jazzflits 10/09
Van een combinatie mer drummer Michale Vatcher en bassist Wilbert de Joode verwacht je veel improvisatie met een wankel houvast, Deze Amsterdamse tandem is immers beroemd voor de stijlvolle manier waarmee ze surfen op de kromme composities van pianist Michiel Braam. Die laatste is hier niet van de partij, dus ook niet zijn knutselwerkjes. Wel van de partij is de duitse saxofonist Jan Klare (bekend van The Dorf). Hij levert zes van de tien composities. De rest zijn collective improvisatiies van het viertal met de Begische trompettist Bart Maris in een typische passantenrol. De composities van Klare zijn soms gebaseerd op klassieke werken (Ravel, Monteverdi) en soms gebaseerd op simpele marsritmes. Hij smokkelt daarmee geregeld en vrolijke en lichtvoetige noot tussen het improvisatiegeweld. Dat zorgt voor afwisseling. en beetje vreugde, een verpozing. Het is niet allemal even vindingrijk, maar het kwartet vindt over het algemeen een prettige balans tussen ernst en luim. De cd moet relatief makkelijk te krijgen zijn, want Leo Records wordt sinds enkele maanden verdeld door de veelbelovende Belgische webshop instantjazz.
Didier Wijnants, De Standaard 9/09 Belgien